Rozdział 13

Cały czas myślę o dosłownie wszytskim. W głowie mam pełno myśli.Zastanawiam się także kiedy dane mi będzie poznać rodziców. Ale jak narazie mój brat się nie zjawia nie wiem czy się martwić czy nie. Ale sądze, że nie powinnam. Sama mam mnóstwo problemów. Ostatnio rozmawiałam z swoim przybranym ojcem. Pytałam o dom, znajomych, prawdziwe i wspaniałe życie. Opowiedział mi ze moja dawna najlepsza przyjaciółka się o mnie pytała. Może wejde na laptopa, może ktoś coś do mnie napisał. Może tęsknią. Bo ja tak. Moje życie zmieniło się całkowicie. O nie , nie na lepsze. Cały czas są problemy a jak myśle że dziś znowu będą zajęcia szkolne to mi aż nie dobrze. Zaraz pewnie wpadnie po mnie Carrie. Lucy i Laura pewnie też będą. Nie chce mi się iść do szkoły. Myśle cały czas o nowo poznanym chłopaku. O Jace nie mam już siły myśleć. O niczym nie chce myśleć. Najbardziej to chciałabym zwinąć się w kłębek i spać cały czas. W końcu z trudem zwlekłam się z łóżka i poszłam pod prysznic. Chłodna woda otrzeźwiła mój tok myślenia. Ubrałam się w zwiewną sukienkę, wymalowałam rzęsy tuszem , uczesałam włosy i otworzyłam drzwi. Przed drzwiami stała Carrie.
-Heeej - zawołała radośnie- Co taaaaam?
- Hej, nic
- Ojejku coś ty taka marudna ostatnio - zaśmiała się
- Jak widać mam cięzki dzien
- Dobra nie ważne, przejdzie Ci- uśmiechneła się promiennie
- Mam nadzieję- usiłowałam odwdzięczyć się jej tym samym
*************

Jak zwykle lunch jadłysmy na stołówce. Było głośna bardzo głosna. Dziewczyny plotkowaly, chłopaki wydurniali się jak zwykle. W tłumie ludzi zobaczyłam znajome czarne włosy. Wysoka postać mężczyzny patrzyła się na mnie przez chwilę.Tak to Jess. Juz miałam do niego podejść ale nagle rozmazał mi się w powietrzu. Może ja sama sobie go wyobraziłam, może już całkiem zwariowałam. W tym momencie stołówkę przekroczyła Katherine z Jacem przy boku. Moje serce zaczeło bić coraz szybciej. I szybciej.